Gravity( koala)
De koala kent u al maar kent u de Antwerpse band KOALA?
Wij tot voor kort ook niet en dat kunnen wij alleen maar betreuren.
Een eerste beluistering van hun debuut Cd'-Gravity'' bracht ons in een gemoedstoestand die het diertje niet vreems is.
Leve luilekkerland!
koala is een project uitgebouwd door Carlos dyckmans ,Mark denollet en MC Islasoul.
Omringd door een heel arsenaal gastmuzikanten, levert dit trioeen fantastisch plaatje af.
De samensmelting van invloeden zorgt ervoor dat' gravity' meer word dan het zoveelste triphop-plaatje:
'wij hoorden o.a.: stukken jazz,flarden soul,een snuif hiphop,en nog wat dub,lounge en rock?
Een normaal mens denkt dan:"dat wordt teveel van het goede".
Denk Opnieuw.
koala haalt bijwijlen met gemak het niveau van duidelijk invloeden als Massive Attack en Portishead.
Het is een plaat geworden waarbij wegdromen het credo is.
Opener 'Antownbar' zuigt u meteen naar een andere dimensie ,met dank aan een warme gitaar en de wondermooie stem van Joy Adegoke (één van de vier gastzangeressen).
De beelden mag u er zelf bij verzinnen.
En er valt nog meer lekkers te rapen op dit schijfje:het zomers klinkende 'Overloaded' bijvoorbeeld of het rustig op gitaar en stem voortkabbelende 'Frantic'.
Maar niet alle nummers stralen peis en vree uit.
Ook het meer melancholische werk
wordt niet geschuwd.
Dan denken wij voornamelijk aan 'Dead End' of 'Dubbeltimer', dat drijft op harde downtempo breakbeats.
En dan zwijgen we nog over het fantastische 'Virus' ,een trip die na zeven minuten even besmettelijk blijkt als de builenpest.
Op 'Street Flashes' komt Portishead dan weer heel duidelijk om de hoek kijken.
Afsluiten wordt gedaan met 'Trop Hip' , een instrumentaaltje maar simpelweg verslavend.
'Gravity' is een puike plaat die u nu eens langs breekbare en ijle, dan weer langs duistere padden loodst.
Echt vernieuwend is het allemaal niet, maar wel voorzien van een ijzersterke productie.
woensdag 5 december 2007
Aight Review (hip hop magazine)
Ik schaf me wijl vaker demo's of releases aan van Vlaamse hiphopgroepen.'voor 5 of tien euro kan je niet sukkelen.'
zeggen ze dan, en dat is natuurlijk ook zo .Bij veel van die demo' s vind ik na beluistering enkel troost in de gedachte
de desbetreffende artiest en dus ook onze local scene gesupport te hebben.
Mijn eerste gedachten na beluistering van Gravity gingen echter dwangatig in de richting van de 'repeat-knop' op mijn cdspeler.
Laat ik de dingen meteen bij de naam noemen:koala ,mij voorheen onbekend, heeft een pracht van een album afgeleverd.
Nu we toch dingen bij de naam aan het noemen zijn:Ik heb de triphopgolf begin jaren negentig actief meebeleefd en ben dus
bekend met wat men de 'Bristolsound' is gaan noemen.Je kan zonder twijfel horen dan Massive Attack,Portishead
sterke inspiratiebronnen voor KOALA zijn geweest.
In de nummers met rockflarden, denk je weer spontaan aan die andere Bristol-referentie,Tricky.
Hoeft dit nu een probleem te zijn? Verre van!
KOALA neemt je 12 nummers lang mee op een fantastische ,gelaagde muzikale trip die geen moment van zwakte kent.
Het ene moment zelfverzekerde modderdikke blunted jazz in triphoparrangement,een moment later spacy en ijl vibend.
De plaat wisselt fragiele breekbare nummers af met dreigende, soms een tikje millitante tracks.
Overloaded is dan weer een zoete track: waartegen zelfs de beste Tiense Suiker het moet afleggen.
Voor een keer is het niet moeilijk Hoogtepunten vinden:
Virus is de volle 7 minuten lang genieten en bouwt meesterlijk op richting een climax.
Nilsen -met een geweldige An Moureaux -kan zonder blozen naast het betere werk van Portishead of Hooverphonic staan en ook het muzikale tapijt dat op Grim City geweven wordt, met hoofdrol voor een getroebleerde blazer, werd hier uitstekend onthaald.
Samengevat: Gravity is sterk en gevarieerd albul:
soms lichtvoetig ,soms fragiel,soms dreigend ,maar altijd verzorgd uit-en agfewerkt.
De zorgvuldig geselecteerde gastestemmen betekenen een meerwaarde , wat van Gravity een plaat
voor alle seizoenen maakt: ze heeft de unieke potentie om lange winteravonden van troost en vluchtwegen te voorzien,
terwijl ze zes maanden later ook nog eens uw zwoele zomeravonden van een extra cachet kan voorzien.
Ps:voor de paffers onder ons:phatte sjmoorschijf!!
zeggen ze dan, en dat is natuurlijk ook zo .Bij veel van die demo' s vind ik na beluistering enkel troost in de gedachte
de desbetreffende artiest en dus ook onze local scene gesupport te hebben.
Mijn eerste gedachten na beluistering van Gravity gingen echter dwangatig in de richting van de 'repeat-knop' op mijn cdspeler.
Laat ik de dingen meteen bij de naam noemen:koala ,mij voorheen onbekend, heeft een pracht van een album afgeleverd.
Nu we toch dingen bij de naam aan het noemen zijn:Ik heb de triphopgolf begin jaren negentig actief meebeleefd en ben dus
bekend met wat men de 'Bristolsound' is gaan noemen.Je kan zonder twijfel horen dan Massive Attack,Portishead
sterke inspiratiebronnen voor KOALA zijn geweest.
In de nummers met rockflarden, denk je weer spontaan aan die andere Bristol-referentie,Tricky.
Hoeft dit nu een probleem te zijn? Verre van!
KOALA neemt je 12 nummers lang mee op een fantastische ,gelaagde muzikale trip die geen moment van zwakte kent.
Het ene moment zelfverzekerde modderdikke blunted jazz in triphoparrangement,een moment later spacy en ijl vibend.
De plaat wisselt fragiele breekbare nummers af met dreigende, soms een tikje millitante tracks.
Overloaded is dan weer een zoete track: waartegen zelfs de beste Tiense Suiker het moet afleggen.
Voor een keer is het niet moeilijk Hoogtepunten vinden:
Virus is de volle 7 minuten lang genieten en bouwt meesterlijk op richting een climax.
Nilsen -met een geweldige An Moureaux -kan zonder blozen naast het betere werk van Portishead of Hooverphonic staan en ook het muzikale tapijt dat op Grim City geweven wordt, met hoofdrol voor een getroebleerde blazer, werd hier uitstekend onthaald.
Samengevat: Gravity is sterk en gevarieerd albul:
soms lichtvoetig ,soms fragiel,soms dreigend ,maar altijd verzorgd uit-en agfewerkt.
De zorgvuldig geselecteerde gastestemmen betekenen een meerwaarde , wat van Gravity een plaat
voor alle seizoenen maakt: ze heeft de unieke potentie om lange winteravonden van troost en vluchtwegen te voorzien,
terwijl ze zes maanden later ook nog eens uw zwoele zomeravonden van een extra cachet kan voorzien.
Ps:voor de paffers onder ons:phatte sjmoorschijf!!
METRO krant
Metro interview
Je moet een sound maken die niet Belgisch klinkt
Koala is in vier jaar tijd uitgegroeid van een eenmansproject tot een zeskoppige band en hun eerste plaat ligt al een paar maanden in de winkel. Hun muziek houdt het midden tussen triphop en rock, al omschrijven ze hun stijl liever als sexy, visueel en dromerig. Metro legde zijn oor te luisteren bij het brein achter de groep, Carlos Dyckmans.
Hoe hebben jullie het klaargespeeld om een cd uit te brengen?
We hebben alles zelf gedaan: producen en opnemen in een kleine home studio, en de plaat is uitgebracht in eigen beheer. Ze ligt nu zo'n drie maanden uit en we hebben al 500 exemplaren verkocht. Dat is de helft van onze oplage, dus we zijn tevreden. Het is belangrijk om een sound te maken die niet Belgisch klinkt, maar ook om een manager te vinden. Het is erg moeilijk om jezelf te verkopen, en een muzikant die zijn eigen muziek verkoopt komt vaak arrogant over. In het begin is dat wel niet slecht want zo kan je uit je fouten leren, maar je doet het best niet te lang zelf.
Kan je in België echt bekend worden?
Het is zeker niet gemakkelijk, maar het is natuurlijk een voordeel dat het zo'n klein land is. Het is vooral belangrijk dat je muziek op de radio wordt gespeeld. Gelukkig staat België wel open voor artistieke muziek. Koala probeert niet mee te draaien met de muziek van het moment, door genres te combineren hopen we geen eendagsvlieg te zijn. Het is mijn droom om ooit eens muziek te maken voor een film, maar ik zou ook graag andere band producen en clips maken. En ik zou graag op Roskilde optreden.
Waarom hebben jullie voor Koala gekozen als groepsnaam?
De naam heeft niks met het beest te maken. We waren op zoek naar een krachtig woord dat een dromerige sfeer opriep. Koala's eten trouwens eucalyptusbladeren en daar wordt je behoorlijk stoned van. Onze muziek situeert zich ook in een trippy-sfeer, al hebben we zelf geen drugs nodig om muziek te maken.
Je moet een sound maken die niet Belgisch klinkt
Koala is in vier jaar tijd uitgegroeid van een eenmansproject tot een zeskoppige band en hun eerste plaat ligt al een paar maanden in de winkel. Hun muziek houdt het midden tussen triphop en rock, al omschrijven ze hun stijl liever als sexy, visueel en dromerig. Metro legde zijn oor te luisteren bij het brein achter de groep, Carlos Dyckmans.
Hoe hebben jullie het klaargespeeld om een cd uit te brengen?
We hebben alles zelf gedaan: producen en opnemen in een kleine home studio, en de plaat is uitgebracht in eigen beheer. Ze ligt nu zo'n drie maanden uit en we hebben al 500 exemplaren verkocht. Dat is de helft van onze oplage, dus we zijn tevreden. Het is belangrijk om een sound te maken die niet Belgisch klinkt, maar ook om een manager te vinden. Het is erg moeilijk om jezelf te verkopen, en een muzikant die zijn eigen muziek verkoopt komt vaak arrogant over. In het begin is dat wel niet slecht want zo kan je uit je fouten leren, maar je doet het best niet te lang zelf.
Kan je in België echt bekend worden?
Het is zeker niet gemakkelijk, maar het is natuurlijk een voordeel dat het zo'n klein land is. Het is vooral belangrijk dat je muziek op de radio wordt gespeeld. Gelukkig staat België wel open voor artistieke muziek. Koala probeert niet mee te draaien met de muziek van het moment, door genres te combineren hopen we geen eendagsvlieg te zijn. Het is mijn droom om ooit eens muziek te maken voor een film, maar ik zou ook graag andere band producen en clips maken. En ik zou graag op Roskilde optreden.
Waarom hebben jullie voor Koala gekozen als groepsnaam?
De naam heeft niks met het beest te maken. We waren op zoek naar een krachtig woord dat een dromerige sfeer opriep. Koala's eten trouwens eucalyptusbladeren en daar wordt je behoorlijk stoned van. Onze muziek situeert zich ook in een trippy-sfeer, al hebben we zelf geen drugs nodig om muziek te maken.
Rifraf Review
Eerste full plaat van dit Belgische triphop combo,volledig in eigen beheer.Respect!
Al het goede wat we over Carlos Dijckmans en Kompanen denken sinds hun gelijknamige debuut-ep,bevestigen ze hier grandioos.
koala brengt prachtige triphop vermengt met flarden dub,old skool hiphop,electro en breakbeats.
Dat ze d emosterd halen bij Massive Attack hoor je duidelijk op 'Vius'.
Hun sound heeft op sommige tracks ook een overduidelijke Piet Goddaer-touch en de intro van street Flashes deed ons spontaan denken aan Portishead.
Door samen te werken met verschillende muzikanten kan je de muziek van deze groep moeilijk in een vakje stoppen.
Zoiets maakt ons alleen maar enthousiaster.
koala ,een groep die je zeker eens moet checken!(kc)
http://users.telenet.be/dave.wolles/Wiseguys/site/images/rifraf.jpg
Aight Magazine
Vanuit de anonimiteit inslaan als een gracieus gegooide molotov in slow motion; voila, de samenvatting van Gravity, debuutplaat van KOALA. Wij vroegen rapper Islasoul om toelichting bij deze intense vibed-out fusie van hiphop, triphop, jazz, rock & elektronica in de beste Massiv Attack-traditie. Een interview, 2 reviews en een exclusieve track.
check http://www.aight.be
check http://www.aight.be
Recensie live concert @walvisfestival (brugge)
Recensie walvisfestival KOALA
Hierbij zit de recensie van jullie optreden in Het Entrepot van zaterdag:
De tweede groep van de avond liet een verbluffende indruk op me na : Koala. Met een mix van triphop, wereldmuziek, downbeat en ook wat jazzy invloeden demonstreerde de band overtuigend hoezeer ze klaar zijn voor de héél grote podia. Dit was wereldklasse. Koala speelt met genres en dynamiek en doet dat ogenschijnlijk met zo'n gemak dat je je echt begint af te vragen hoe het komt dat deze band nog niet meer potten gebroken heeft. Onder het bonte gezelschap op het podium ook een Bruggeling: MC Islasoul. We herkenden hem meteen aan die 'oversizede bol kroeshaar', waarover we enkele maanden geleden nogal spotterig deden, in combinatie met zijn hiphopact op Tien Jaar Methafora welteverstaan. (zie hier)
Nadat we hem zaterdagavond bezig zagen aan de zijde van het kokette zangeresje Sarah, nemen we dat volledig terug. De Brugse rapper straalde zoveel charisma uit dat je geen moment twijfelde aan z'n act. Sarah had dan weer de looks, maar vooral een stem waarmee ze het ongetwijfeld nog héél ver zal schoppen. Hoge krachtige noten, maar ook Oosterse klaagzangen, sensueel gekreun, zwoel geneurie en zelfs de pedante Monroe-stijl: ze goochelde het allemaal uit de stembanden. Het frontkoppel Sarah en Islasoul maakte af en toe plaats voor gasten en hoewel die evenzeer fantastisch waren, vrees ik dat die formule niet constructief is voor Koala. Sarah en Islasoul zijn frontpeople die hun publiek kunnen inpakken en dan zie je ze graag zo veel en zo lang mogelijk bezig, zonder onderbrekingen. Ze hadden mij alvast volledig, totaal, onvoorwaardelijk ingepakt.
Tot de volgende!
Karel -Zorkel
uit:
http://www.moonartgallery.be/news.php?readmore=2891
Hierbij zit de recensie van jullie optreden in Het Entrepot van zaterdag:
De tweede groep van de avond liet een verbluffende indruk op me na : Koala. Met een mix van triphop, wereldmuziek, downbeat en ook wat jazzy invloeden demonstreerde de band overtuigend hoezeer ze klaar zijn voor de héél grote podia. Dit was wereldklasse. Koala speelt met genres en dynamiek en doet dat ogenschijnlijk met zo'n gemak dat je je echt begint af te vragen hoe het komt dat deze band nog niet meer potten gebroken heeft. Onder het bonte gezelschap op het podium ook een Bruggeling: MC Islasoul. We herkenden hem meteen aan die 'oversizede bol kroeshaar', waarover we enkele maanden geleden nogal spotterig deden, in combinatie met zijn hiphopact op Tien Jaar Methafora welteverstaan. (zie hier)
Nadat we hem zaterdagavond bezig zagen aan de zijde van het kokette zangeresje Sarah, nemen we dat volledig terug. De Brugse rapper straalde zoveel charisma uit dat je geen moment twijfelde aan z'n act. Sarah had dan weer de looks, maar vooral een stem waarmee ze het ongetwijfeld nog héél ver zal schoppen. Hoge krachtige noten, maar ook Oosterse klaagzangen, sensueel gekreun, zwoel geneurie en zelfs de pedante Monroe-stijl: ze goochelde het allemaal uit de stembanden. Het frontkoppel Sarah en Islasoul maakte af en toe plaats voor gasten en hoewel die evenzeer fantastisch waren, vrees ik dat die formule niet constructief is voor Koala. Sarah en Islasoul zijn frontpeople die hun publiek kunnen inpakken en dan zie je ze graag zo veel en zo lang mogelijk bezig, zonder onderbrekingen. Ze hadden mij alvast volledig, totaal, onvoorwaardelijk ingepakt.
Tot de volgende!
Karel -Zorkel
uit:
http://www.moonartgallery.be/news.php?readmore=2891
Abonneren op:
Posts (Atom)
